De aanscherping van het transitieplan betreft met name een aanpassing van de zogenoemde spreidingstermijn van 1 naar 10 jaar. In het oorspronkelijke transitieplan is gekozen voor een preidingstermijn van 1 jaar, waarbij het gedeelte van de dekkingsgraad dat resteert (na het toedelen van de persoonlijke pensioenkapitalen en het vullen van de benodigde reserves en het verlenen van compensatie), gelijkmatig in één keer verdeeld over alle deelnemers, naar rato van het opgebouwde kapitaal van de deelnemer op het transitiemoment. Hiermee werd afgeweken van de wettelijke standaard spreidingstermijn van 10 jaar. Een kortere spreidingstermijn leidt ertoe dat er een groter deel van het vermogen wordt toebedeeld aan oudere deelnemers en gepensioneerden, waarbij een langere spreidingstermijn juist gunstig is voor jongere deelnemers. De wet schrijft weliswaar voor dat een afwijking is toegestaan, maar alleen als de standaard spreidingstermijn zou leiden tot een onevenwichtiger nadeel dan de afwijkende spreidingstermijn. Hier is nu, door de gestegen dekkingsgraad en rente, niet langer sprake van. Daarom kiest het bestuur van de BPOA er nu voor de standaard spreidingstermijn van 10 jaar aan u voor te leggen.

Daarmee voldoen we aan de wet én aan onze eigen in het transitieplan geformuleerde doelstelling dat iedereen er bij de transitie in enigszins gelijke mate op voor- of achteruit moet gaan. Naast bovengenoemde aanpassing van de spreidingstermijn gaat het om twee andere aanpassingen:

• Voor de wettelijke verplichte reserves (het Minimaal Vereist Eigen Vermogen en de Operationele Reserve) is nu minder vermogen nodig: 2% in plaats van 3%. Dat betekent dat er meer vermogen beschikbaar is voor de persoonlijke pensioenvermogens.
• BPOA verzoekt het bestuur om de wettelijk toegestane bestuurlijke ruimte te benutten om vermogen te verschuiven, teneinde de effecten van de langere spreidingstermijn voor met name oudere gepensioneerden te verzachten.

De spreidingstermijn gaat over de periode waarin reserves die overblijven op het moment van transitie over alle deelnemers en gepensioneerden worden verdeeld. Bij een spreidingstermijn van één jaar gebeurt dit in één keer. Bij een spreidingstermijn van 10 jaar gebeurt dit (verwarrend genoeg) óók in een keer, maar berekenen we de waarde van het extra kapitaal dat direct wordt toegevoegd aan het persoonlijk pensioenkapitaal alsof we het spreiden over tien jaar.  Concreet betekent dit dat oudere deelnemers (met name 65-plussers) er relatief ten opzichte van een spreidingstermijn van één jaar minder kapitaal bijkrijgen dan jongere deelnemers. Door deze aanscherping van het transitieplan is de overstap naar de nieuwe regeling eerlijker en evenwichtiger voor iedereen. En nog steeds geldt: iedereen gaat erop vooruit.

De voorgestelde aanscherping van het transitieplan zorgt ervoor dat de doelstelling van evenwichtigheid gehaald kan worden. De weg om tot die evenwichtigheid te komen moet echter door de gestegen dekkingsgraad en rente aangescherpt worden. Het bestuur van de BPOA hecht eraan deze aanscherping voor te leggen aan de leden.